De hele wereld is gemengd

Migratie en integratie

De wereld is niet om zeep... de wereld is veranderd.

Het is waar, de wereld is hard veranderd op zeer korte tijd. Dat mensen van over heel de wereld migreren is echter niets nieuws. Ook het Westen is niet onopgemerkt gebleven in 'verre landen'... en onze aanwezigheid was doorgaans geen cadeau voor de autochtonen. Ook in Meise wonen al geruime tijd heel wat mensen die hier niet geboren werden. De meesten onder hen vonden hun weg en wisten zich perfect te integreren. Ze spreken de taal perfect of in de mate van het mogelijke; hun kinderen lopen hier school en iedereen neemt deel aan het gewone sociale leven. 

Maar het loopt lang niet overal van een leien dakje. In sommige wijken is er wel sprake van overlast en maken mensen zich terecht zorgen over problematische situaties die dringend aangepakt moeten worden. Kordaat ingrijpen is aan de orde, nu het nog kan.

Maar Meise is geen eiland. Migratie en bijhorende integratie vormt een van de grootste uitdagingen van deze generatie: oorlogen in Afrika en het Midden-Oosten en de onverbiddelijke klimaatopwarming jagen miljoenen mensen op de vlucht. België is een onderdeel van Europa, en of we het nu graag hebben of niet, ook in Meise zullen we leven met de keuzes die elders gemaakt worden. 

Gemeentepolitiek heeft geen bevoegdheid over de grenzen van Europa. Zelfs niet over het migratiebeleid van de Belgische of de Vlaamse overheid. De gemeentebevoegdheid beperkt zich tot de samenleving van onze gemeente. En het gemeentebestuur heeft de opdracht om de samenleving optimaal te laten draaien.

Sommige partijen doen graag stoer en spinnen garen van internationale problemen. Het lijkt alsof die onheilpredikers aan onze kant staan, maar ze vormen zelf een groter gevaar dan het gevaar waarvoor ze ons 'denken' te zullen behoeden.

Het terrorisme wordt georganiseerd door guerillia-groepen in o.a. het Midden-Oosten die de internationale inmenging in hun land beu zijn. Zij hebben daarmee slechts één doel voor ogen: mensen in het Westen bang maken en hopen dat ze dan kiezen voor leiders die beweren dat ze met haat en geweld een betere wereld kunnen maken. Dergelijke leiders hebben vaak een grote mond, maar bereiken doorgaans niets dat de samenleving en hun kiezers ten goede komt. Ze concentreren de macht en plaatsen zichzelf op een gouden troon. We mogen niet in die val trappen. Het is net door migranten in de verdomhoek te jagen en ze als groep te laten rotten, dat de problemen ontstaan die de haatpredikers voorspellen. Daarmee willen we uiteraard niet zeggen dat er bij die migrerende bevolkingsroepen alleen maar engeltjes zitten. Uiteraard zitten daar evenveel sloebers tussen als bij bij de autochtonen.

Maar stel je even voor dat je op de vlucht bent en gehaat wordt door de bevolking waar je toekomt... omdat ze je vreemd vinden en omdat je je raar gedraagt... Dan zoek je toch meteen (ex-) landgenoten op en zoek je bescherming bij mensen die ook jouw taal spreken. Je trekt je terug achter een muur en haat diegenen die jou haten. Daar komt niets van. Het klinkt stoer om migranten de duvel aan te doen of ze aan hun lot over te laten in de hoop dat ze zo wel zullen vertrekken, maar die verrottingsstrategie smakt snel als een boemerang terug in ons eigen gezicht. 

Kortom: migratie is geen gemeentebevoegdheid, migratie zal alleen maar groeien in héél het rijke Noorden...

We hebben twee mogelijkheden: òf we steken ons hoofd in het zand en proberen de migranten weg te denken, òf we steken de handen uit de mouwen en zorgen ervoor dat ze geen probleem worden. En wie eerlijk is, moet inzien: eigenlijk is er geen keuze.

Integratie van nieuwkomers in onze samenleving gebeurt echter niet vanzelf. Het vergt een actieve en strenge, professionele aanpak en een actieve, niet vrijblijvende samenwerking met die bevolkingsgroepen.

Een samenleving die bestaat uit groepen die niet met elkaar kunnen communiceren is geen 'samenleving', maar een 'naast-mekaar-leving'. Als de fundamentele waarden van de groepen te veel van elkaar verschillen of zelfs gewoon niet van elkaar begrepen worden, ontstaat angst. En angst is de slechtste raadgever

Alle burgers en het gemeentebestuur zijn samen verantwoordelijk voor de kwaliteit van het 'samenleven' van de hele bevolking. Die verantwoordelijkheid is niet vrijblijvend maar een morele verplichting voor de huidige zowel als voor de nieuwe burgers.

In Meise bestaat geen integratiebeleid. Geen letter.

Meise is een gemeente waar op geen enkel vlak een beleid bestaat rond migratie en integratie. De enige strategie die er is, is de verrottingsstrategie. Maar vroeg of laat schieten we ons een zeer groot gat in onze eigen voet! 

Een aanzet tot een goed integratiebeleid ziet er als volgt uit:

  • voldoende, juist gevormde, mensen inzetten (tolken, cultureel bemiddelaars, taal-leerkrachten, ...)
  • kort op de bal spelen en druk uitoefenen om taal-lessen te volgen
  • een lokaal tewerkstellingsbeleid stimuleren om een maximale tewerkstellingsgraad te realieren
  • buurten begeleiden om mee te werken in het begeleiden van nieuwkomers en hen zo snel mogelijk de lokale gebruiken en cultuur bijbrengen
  • een sociaal woonbeleid ontwikkelen waarbij gettovorming maximaal vermeden wordt
  • school- en speelpleinwerking ondersteunen en actief betrekken bij taalonderricht, culturele uitwisseling en doen verwerven van onze westerse burgerzin en kennis van de democratie
  • actief betrekken en monitoren van religieuze vertegenwoordigers met het oog op maximale soepelheid met betrekking tot integratie en ontwikkelen van wederzijds begrip en respect
  • organiseren van culturele uitwisselingsactiviteiten die bijdragen tot wederzijds respect en waardering
  • ...

Neen, dit is niet pamperen, dit is zorgen voor onszelf als samenleving. Dit is zorgen dat groepen niet geïsoleerd geraken en iedereen met elkaar kan samenleven.

Niets doen zal de samenleving meer schade toerichten dan ze ermee tracht te voorkomen.

Struisvogelpolitiek brengt mensen in gevaar

De wijze waarop het gemeentebestuur voorbije winter de groep Warm Meise aanpakte is dom. Een aantal burgers die zich verenigden in 'Warm Meise' konden het niet aanzien dat jongeren, op de vlucht voor oorlog, tijdens de koudste dagen van het jaar lagen dood te vriezen in het Maximiliaanpark. Hoewel het politiek allemaal zeer moeilijk lag, bleek ook de jongerenbeweging van Meise bereid om een handje toe te steken en waren ze bereid om hun eigen lokalen voor een paar weken ter beschikking te stellen voor overnachtingen. Niet voor verblijf, neen, enkel voor de nacht.

Toen ze de gemeente ter goeder trouw om een toestemming vroegen, stuitten ze alras op een formele 'njet'. Lokalen waar jongeren uit Meise regelmatig zelf overnachtten voor weekends, bleken plots volgens de brandweer niet geschikt... "Opvang van illegale vluchtelingen is geen opdracht voor de gemeente..." en daarmee was de kous af.

Het klinkt uiteraard stoer om dit te verbieden en de indruk te wekken dat de bevolking beschermd werd tegen 'gevaarlijke vluchtelingen'... De horrorverhalen van de voorbije jaren met IS-sympathisanten die zich her en der in Europa met bommen en messen op de bevolking stortten, vormden het perfecte decor om geen hulpt te hoeven bieden. Dat er in een samenleving mensen zijn die er voor kiezen om geen hulp te bieden en andere om dat wel te doen, is zeer normaal. Op zich is daar ook niets tegen. Maar dat een gemeentebestuur het hoofd in het zand steekt is niet aanvaardbaar. Het is vooral dom!

Waarom?

Door het verbod om de jeugdlokalen een tijdje te gebruiken, zijn noch de vluchtelingen weg, noch hun nachtelijke aanwezigheid want Warm Meise blijft gewoon haar humanitair werk doen.
Als volgens de tegenstanders de vluchtelingen om diverse redenen 'een gevaar' betekenden, dan is door het verbod 'het gevaar' over de hele gemeente verspreid en totaal niet meer in kaart te brengen.
Mocht de gemeente gekozen hebben om die enkele overnachtingen toch toe te laten en ze vanuit dezelfde vrees voor 'gevaar' vrijwilligers en politie hadden ingezet om een oogje in het zeil te houden, dan was de situatie voor alle partijen volledig onder controle:

  • de gemeente wist wie waar zat;
  • de burgers hoefden niets te vrezen want alles was onder controle;
  • de vrijwilligers van Warm Meise kregen de nodige ondersteuning en
  • last but not least, een aantal jongeren op de vlucht hadden enkele nachten een veilig onderkomen en bleven tenminste een paar nachten uit de handen van pooiers en mensensmokkelaars...

 

PRO wildat het toekomstige gemeentebestuur een sterk integratiebeleid ontwikkelt en de bevolking helpt om migranten maximaal te integreren. Een goede integratie eist inspanningen van alle partijen en zorgt voor wederzijds respect. 

PRO wileen actieve strijd tegen taalbarrières die communicatie in de weg staan. Het Nederlands is de voertaal en iedere nieuwkomer wordt geacht die zo snel mogelijk meester te zijn. Hoewel niemand verplicht kan worden, zijn er heel wat mogelijkheden om de druk gezond op te voeren. Dit hoeft zeker niet uitsluitend negatief te zijn.

PRO wildat de gemeente actief investeert in kennis rond integratie en deskundigheid in huis haalt (experten, straathoekwerk, taalonderricht, tolken, cultureel bemiddeling) om de realiteit te kunnen beheersen in plaats van de huidige struisvogelpolitiek die ons allen in gevaar brengt.

PRO wildat deze competenties niet noodzakelijk 'nieuwe' mensen zijn, maar dat ook het reeds aanwezige personeel competenties verwerft op dit vlak.

PRO wildat de gemeente een verstandige politiek en expertise ontwikkelt om de bevolking assertief en kundig te maken om de onvermijdelijke migratie van de komende tientallen jaren aan te kunnen.