Onze dorpen verdienen respect!

Lokale gemeenschappen verdienen waardigheid


Fusiegemeenten zijn nog steeds gemeenten en vooral gemeenschappen.


Het is niet omdat in 1977 beslist werd dat de administraties van te kleine gemeenten moesten rationaliseren dat een geschiedenis zomaar gewist kan worden.
De fusiebeweging was niet bedoeld om identiteiten uit te wissen, maar om de administratieve last/kost te verminderen. Bij de fusie van Meise, Wolvertem en Oppem werden heel wat harten gebroken. Oppem voelde zich meer betrokken bij Merchtem en Wolvertem voelde de fusie met Meise aan als een bezetting door een vreemde macht. Wolvertem voelde zich achteruitgesteld door de uitbouw van het culturele leven in Meise (bouw van een nieuwe bibliotheek en het cultuurcentrum de Muze) terwijl Meise (jaren later) zich dan weer bekocht voelde door de bouw van het 'Nieuw Administratief Centrum' in Wolvertem.

Hoewel de verschillende burgemeesters afkomstig waren van verschillende deelgemeenten, slaagden ze er nooit in om burgervader te worden van alle inwoners.

Dit laat zijn sporen achter. Met de trots van mensen speel je niet. 

In Wolvertem is de depressie totaal.

Het handelscentrum kreunt onder de verkeersdrukte, grote handelszaken van internationale ketens kregen vergunningen om zich te installeren op de rand van de gemeente en zogen een groot deel van het oude cliënteel weg. Het oude gemeentehuis staat er troosteloos bij en wordt als het ware bij het oud vuil gezet. De meerderheid hoopt met de verkoop ervan wat schuldafbouw te realiseren terwijl het hen een worst zal wezen wat de mensen van Wolvertem daarvan vinden.

Handelspanden staan leeg. En laat je geen blaasjes wijs maken: dat ligt niet aan het internet; dat ligt aan kwetsende verwaarlozing; dat ligt aan politici die denken dat ze de handelaars steunen door naar luxerecepties te gaan voor een VIP-behandeling of in de kijker komen lopen op de  avondmarkt, of ballen uitdelen aan de kinderen... Neen, dat is autopromotie, daar hebben de handelaars niets aan. En voor het ophangen van kerstlichtjes of andere versiering hoef je jezelf ook geen decoratie op de borst te spelden. De handelaars staan er alleen voor!

De kerk in het centrum van Wolvertem is een waardevol stuk patrimonium maar wordt totaal verwaarloosd. Takken groeien uit de muren en de trappen zakken in. De muur aan de straatkant zakt weg. Op zich geheel terecht werd de St Martinuskerk in Meise centrum voor een aanzienlijk bedrag (eigen middelen: 219.524 euro + Vlaams Gewest: 609.533 euro  = 923.535 euro) gerestaureerd. Het contrast met 0 euro voor Wolvertem is opvallend. Tegenover de mooi gerenoveerde kerk staat het oude gemeentehuis netjes te pronken. Niemand die overweegt om dàt te verkopen. En maar goed ook. Het gemeentehuis van Wolvertem daarentegen mag morgen gerust een pakhuis worden.

In Rossem staat een kerk

De kerk van Rossem is ook toe aan ernstig onderhoud. Het verkrijgen van subsidies verloopt moeizaam en duurt lang. De gemeente moet zich daarin reppen en geen kostbare tijd laten verloren gaan. Voor het onderhoud van patrimonium mag men niet wachten tot de pannen van het dak vallen. Patrimonium trotseert de tijd maar de nood aan onderhoud is perfect voorspelbaar. Het gemeentebestuur moet een lange termijnplanning opstellen voor het onderhoud van al haar patrimonium. Door preventief en tijdig te werken kunnen bovendien ongetwijfeld kosten bespaard worden.

 

PRO wildat alle deelgemeenten, de dorpen en de gehuchten weer ten volle gewaardeerd worden en dat er sterk geïnvesteerd wordt in de kwaliteit en de identiteit van de lokale gemeenschappen.

PRO wildat het gemeentebestuur professionaliseert in het ondersteunen van de handelskernen. (zie ook ons project 'ons dorp')

PRO wildat het gemeentebestuur haar patrimonium inventariseert en een strakke lange termijnplanning opstelt voor de onderhoudswerkzaamheden en bijhorende financiering (lees subsidiedossiers). Op die manier kunnen kosten bespaard worden en blijft het patrimonium in top-conditie.

De aanpak van PRO


Neen, we willen de fusiegemeenten niet tegen elkaar op zetten maar wij vinden wel dat ze allemaal terug waardering verdienen.

Een wijk of een dorp waar mensen fier zijn, kan rekenen op solidariteit. Daar hebben mensen geloof in de toekomst en willen ze blijven wonen. Dergelijke dorpen worden door de dorpelingen op handen gedragen en gekoesterd. In zulke plaatsen worden nieuwkomers opgenomen om de lokale gemeenschap te versterken. In zulke gemeenten is het veilig.

Om te illustreren wat bedoeld wordt met ‘herwaarderen’ van lokale gemeenschappen, stellen we één zeer concreet allesomvattend project voor.

Geef ons dorp terug